O życiu i jego przejawach - z Piotrkiem i Grześkiem w rolach głównych
O autorze

  Statystyki
stat4u

środa, 26 października 2016

Rozmawiamy sobie kulturalnie z Potomkami o operze  i zeszło na Straszny Dwór.  W związku z tym Skorupiak postanowił zademonstrować dzieciom Arię z Kurantem, która, jak powszechnie wiadomo, jest napisana dla basa. Skorupiak basem mówi tylko podczas zapalenia krtani, ale wtedy raczej nie śpiewa - teraz więc go dosyć szybko zatchnęło. Wredna rodzinka natychmiast musiała to skomentować.

- Tata, ale ty nie śpiewaj już dalej, to nie jesteś basem, tylko tonerem! - podsumował Pierwotniak.

Muszę uświadomić kuzyna, który też jest tonerem. Pewnie nic o tym nie wie :)

poniedziałek, 24 października 2016

Podjęliśmy decyzję - wynosimy się ze Skorupiakiem do salonu, ileż można spać z dzieckiem w jednym pokoju. Młodemu należy się już pełnorozmiarowe łóżko - czas najwyższy na zmiany.

Jak tak, to trzeba pomalować ściany, nie widziały farby od daaaawna i straszą.

Zaczęłam dzielnie akcję, powynosiłam co trzeba, zaczęłam zmywanie i skrobanie ze starej farby.

W związku z powyższym dziateczki postanowiły mi urozmaicić życie  i zapadły na jakąś wirusówkę, co zaowocowało decyzją naszego ulubionego pana doktora - do końca tygodnia siedzą w domu.

Noszszsz, siedzą, kłócą się, wrzeszczą razem lub na siebie wzajemnie, co chwila jeden drugiego zahaczy jakimś kawałkiem i jest ryk.... Ja zwariuję.

Do tego skrobanie sufitu mi wyszło bokiem, po dwóch dniach z rękami podniesionymi do góry nie byłam w stanie palcem ruszyć i musiałam przed snem wziąć jakieś coś przeciwbólowego, bo inaczej nie było mowy o zaśnięciu. A teraz jeszcze ci dwaj....

 

Ja chcę na Kanary, Hawaje, do Pernambuko. Gdziekolwiek, byle daleko.

środa, 19 października 2016

Comożna znaleźć za kaloryferem w połowie października?

 

Biedronkę.

Wredna byłam i wyeksmitowałam, ale alternatywą było przymalowanie jej do ściany....

poniedziałek, 03 października 2016

Na Ursynowie niedawno poprawiali ścieżkę rowerową wzdłuż głównej ulicy. Zamieniali tą idiotyczną kostkę na asfalt. Chwała im za to.

W związku z pracami niezbędne było potem zregenerowanie zieleni w miejscach, gdzie kopali czy tam, gdzie stały baraki robotników albo inne żelastwo.

Nawieziono górkę ziemi. Piękna, czarna, porządna.

I co?

Pewnego popołudnia idę sobie ostrym marszem wzdłuż drogi dla rowerów i cóż moje piękne, błękitne oczęta widzą?

Starszych państwa. Na oko urocza starsza pani z jakże sympatycznie wyglądającym starszym panem. Ładujący spokojnie tę ziemię w reklamówki i do wózeczka.

Zapytałam grzecznie, czy to tak ładnie kraść, na co zostałam zbluzgana od najgorszych, pani naskoczyła na mnie, że to do ogródka przed blokiem, wszyscy będą mogli podziwiać piękne roślini, więc dlaczego ma płacić? A w ogóle to ona wpłaca co miesiąc 50 złotych na SOS Wioski Dziecięce, więc niech ja sie odczepię (powiedziane było dużo mocniej, ale nie będę schodzić do poziomu tych państwa i powtarzać).

 

Opadło mi wszystko. Tyle jest gadania, że młodzież taka i owaka, a tu taki zonk w wykonaniu osób, które młode przestały być pół wieku temu. I ta agresja, wulgaryzmy i idiotyczne tłumaczenie okraszone uroczym pytaniem "To niby czemu miałabym płacić?".

Pewnie, łatwiej ukraść.

Przechodzilam dziś koło małej budki z dużym napisem "Delikatesy mini". Tak sobie zerknęłam przez otwarte drzwi i zaczęłam się zastanawiać nad znaczeniem słowa "delikatesy".

W sklepiku był wyłącznie alkohol....

Wszystko było zaplanowane. czarna bluzka przygotowana, dzieci zagospodarowane - idę na protest.

A gucio.

Grzesiek ma znowu zaostrzenie infekcji, kaszle, wtula sie w mamę - nie odkleisz.

No i nie poszłam.

Wrrrr....